DZIŚ JEST:   28   STYCZNIA   2021 r.

Św. Tomasza z Akwinu,
Doktora Kościoła
Bł. Juliana Maunoir
 
 
 
 


Polonia Christiana nr 10  >   Społeczeństwo

Roberto de Mattei

Czy Turcja leży w Europie?


Podczas szczytu, który odbył się 5 kwietnia 2009 roku w Pradze, nowy prezydent Stanów Zjednoczonych, Barack Obama, mimo tego, iż zdawał sobie sprawę z kontrowersyjności tematu, nalegał, aby Europa uchyliła drzwi Ankarze. Niechętni temu wydają się prezydent Francji, Nicolas Sarkozy, oraz Angela Merkel, kanclerz Niemiec. Stanowisko tych dwóch państw niewątpliwie zmieniło się od grudnia 2004 roku, kiedy to, z gorącym poparciem francuskiego prezydenta Jacques’a Chiraca oraz niemieckiego kanclerza Helmuta Schroe­dera, przyjęto oficjalnie wciąż obowiązujący kalendarz negocjacji z Turcją. Głosy Josepha Ratzingera, wówczas jeszcze kardynała, nazywającego wejście Turcji do Europy „antyhistorycznym” („Ansa”, 20 września 2004 ) oraz przewodniczącego Konwentu Europejskiego, Valéry’ego Giscarda d’Estaing, który stwierdził, że będzie to „koniec Unii Europejskiej” („Le Monde”, 11 listopada 2002), pozostawały osamotnione.

Argumenty za wstąpieniem Turcji do UE są głównie natury gospodarczej i politycznej – jako przykład można podać możliwość uzyskania większych i pewniejszych zapasów energii oraz konieczność zawarcia sojuszu z „umiarkowanym” islamem tureckim w walce z islamskim fundamentalizmem. Jednak przeciw nim przemawiają inne, niepodważalne argumenty, prezentowane w rozmaitych dziełach wydawanych w ostatnich czasach w Europie (jak np. Alexandre Del Valle, Le Dilemme turc, ou les vraies raisons de la candidature d’Ankara, Editions des Syrtes, Paryż 2005).

Pierwszy mit, który należy rozwiać, to mit dotyczący istnienia Turcji „laickiej” i „prozachodniej”. To prawda, że w Turcji, po pierwszej wojnie światowej, na zgliszczach Imperium Osmańskiego powstała republika o cechach laickich, z generałem Mustafą Kemalem na czele, który w 1934 roku otrzymał tytuł Atatürka – „ojca Turków”. Od tego czasu zapoczątkowany przez Atatürka proces sekularyzacji państwa zyskał nazwę kemalizmu i był kontynuowany z żelazną konsekwencją przez wojskowych, również po jego śmierci. Jednak począwszy od lat 70., pod wpływem organizacji Bracia Muzułmańscy, rozpoczął się proces ponownej islamizacji kraju, a jego kulminacja przypadła na 2002 rok, kiedy to do władzy doszła Partia Sprawiedliwości i Postępu (AKP) Recepa ­Tayypa Erdoğana.

Powyższy tekst jest tylko FRAGMENTEM artykułu opublikowanego w magazynie "Polonia Christiana".

zamów e-wydanie   zamów wydanie papierowe
 

Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
0
 
 
 

 

Włoscy hierarchowie ubolewają z powodu wzrostu liczby „nowych ubogich” z powodu przedłużającego się kryzysu koronawirusowego. Osoby takie mogą stać się ofiarami lichwy wykorzystywanej przez mafię. Za niespłacone długi rodziny wysyłają swoje dzieci do pracy w organizacjach przestępczych.

 
 

Liderka Fundacji Życie i Rodzina, która zainicjowała kampanię obywatelską przeciwko aborcji eugenicznej, skomentowała dla PCh24.pl istotne kwestie dotyczące publikacji wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 22 października 2020 roku.

 

Późnym wieczorem Centrum Legislacyjne Rządu opublikowało wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 22 października 2020 roku, stwierdzający niezgodność z ustawą zasadniczą aborcyjnej przesłanki eugenicznej.

 

Podczas warszawskiego protestu skrajnej lewicy przeciwko wyrokowi Trybunału Konstytucyjnego, który potwierdził powszechne prawo do życia, agresywni bojówkarze zaatakowali ekipę reporterską Mediów Narodowych.

 

Został powołany zespół i rzeczywiście w sytuacjach wad letalnych, na przykład w przypadku płodu bezczaszkowego, który nie może żyć poza organizmem matki, powinna być możliwość dokonania wyboru przez kobietę – powiedział poseł PiS Marek Suski na radiowej antenie.


Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 

Copyright 2020 by
STOWARZYSZENIE KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
IM. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.