DZIŚ JEST:   03   GRUDNIA   2020 r.

Św. Franciszka Ksawerego
Św. Kasjana, męczennika
 
 
 
 

Czas dziecięcy ludzkości

Czas dziecięcy ludzkości
Raj (fragm.) mal. Jan Brueghel (młodszy)

Człowieka ukształtował Bóg własnoręcznie, z najczystszych i najdelikatniejszych cząstek ziemi, z którymi złączył własną moc, nadając swemu tworowi taką postać, że już na zewnątrz zdradzała w sobie coś z Boga; miał bowiem człowiek spełniać rolę wizerunku Boga na ziemi. By zaś to podobieństwo było jeszcze bardziej wyraźne, ożywił go Bóg, tchnąc w twarz jego dech życia. Odtąd posiadał człowiek wolną wolę i zdolność samodzielnej decyzji, pozwalającą mu sprawować władzę nad wszystkim, co się na ziemi znajduje, jako że po to właśnie został powołany do istnienia.

Na mieszkanie oddał Bóg człowiekowi cały wielki gmach świata stworzonego, w którym przygotował wszystko, zanim jeszcze człowieka ukształtował. A znajdowali się tutaj i pełnili swe funkcje również słudzy Stwórcy wszechrzeczy, przy czym jeden z nich, ustanowiony naczelnikiem innych, utrzymywał jako dozorca porządek we wszystkich częściach gmachu. Sługami byli Aniołowie, dozorcą zaś Archanioł.


Jako pana ziemi, i wszystkiego co na niej istnieje, uczynił Bóg człowieka również zwierzchnikiem nad swymi ziemskimi sługami. Były to jednak istoty już w pełni dojrzałe, gdy tymczasem sam człowiek, chociaż ich pan, znajdował się jeszcze w stanie dziecięctwa i miał dopiero powoli wzrastać i rozwijać się do stanu pełnej dojrzałości. By mu w tym położeniu jak najbardziej uprzyjemnić odżywianie się, a przez to także ułatwić wzrost, przygotował mu Bóg specjalne miejsce pobytu, lepsze od reszty świata: piękniejsze, jaśniejsze, odznaczające się łagodnym klimatem, obfitujące w pokarm, roślinność, owoce, wodę i w ogóle wszystko, cokolwiek potrzebne jest do życia. Nazywało się to miejsce rajem. Wspaniałość owego raju powiększała jeszcze okoliczność, że przechadzał się po nim sam Boski Logos, obcując z człowiekiem i rozmawiając z nim o sprawach jego przyszłości: o tym, że pragnie pozostać jego nieodstępnym towarzyszem i stale przebywać wśród ludzi, by ich nauczać sprawiedliwości. Niestety, jako dziecko, człowiek nie miał jeszcze dostatecznego rozeznania, wskutek czego łatwo dał się oszukać uwodzicielowi. (…)


Ireneusz z Lugdunum, Wykład nauki apostolskiej”, ks. Marian Michalski, Antologia literatury patrystycznej, t. I, PAX, Warszawa 1975, s. 172-173.


DATA: 2020-09-24 07:05
AUTOR: ŚW. IRENEUSZ Z LYONU
 
 
Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
13
 
 
 

 
Top Komentowane
 
1
1
1
1
1
 

 
 
Święta Rita
Ojciec Pio
Święty Maksymilian
Fatima - orędzie tragedii czy nadziei
Różaniec - ratunek dla świata
 
 

Copyright 2020 by
STOWARZYSZENIE KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
IM. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.