DZIŚ JEST:   18   LUTY   2019 r.

Św. Konstancji
Św. Szymona
Bł. Fra Angelica
 
 
 
 


Polonia Christiana nr 54  >   NASZE DZIEDZICTWO

Andrzej Solak

Cedr na Libanie

#LIBAN    #IZRAEL    #HISTORIA    #WOJNA

Cedry Libanu wielokrotnie pojawiają się na kartach Biblii. Król Salomon użył cedrowego drewna jako budulca, wznosząc świątynię jerozolimską. Drzewo symbolizowało siłę i dostojeństwo. Nic dziwnego, że jego wizerunek znalazł się na fladze państwa libańskiego.

                         

Ewangelizację mieszkańców Libanu rozpoczął już Piotr Apostoł przed swym wyjazdem do Rzymu. Bujniejszy rozkwit chrześcijaństwa na tych terenach nastąpił na przełomie IV i V stulecia na skutek działalności misyjnej świętego Marona, pustelnika i uzdrowiciela. Działał on w północnej Syrii, w patriarchacie antiocheńskim. Setki uczniów Świętego głosiło Ewangelię na dość rozległym obszarze. W VII wieku Syria padła ofiarą podboju arabskiego. Muzułmańscy zdobywcy srogo prześladowali wyznawców Chrystusa, którzy licznie uchodzili w niedostępne góry Libanu. Tam, całkowicie odcięci od świata chrześcijan, powołali własny patriarchat. Jego pierwszym zwierzchnikiem był święty Jan Maron (628–707).


O istnieniu Kościoła maronitów nie wiedział w Europie nikt. Jakież więc było zdumienie pielgrzymów pierwszej krucjaty, gdy w roku Pańskim 1099 natknęli się na libańskiej ziemi na współwyznawców. Tubylczy chrześcijanie chętnie zaciągali się do wojsk krzyżowych i stanowili istotną bazę społeczną dla państw łacinników formujących się na Bliskim Wschodzie. W XII stuleciu Kościół maronicki oficjalnie przystąpił do unii z Rzymem.


Po upadku państw krzyżowców dla maronitów znów nastały ciężkie czasy. Przeżyli straszliwe prześladowania ze strony egipskich mameluków, Turków i Mongołów. Gdy Liban znalazł się w granicach Imperium Ottomańskiego (1516), ponownie spadły na nich niezliczone cierpienia za wierność Chrystusowi. Dopiero w roku 1861, po serii krwawych pogromów i interwencji mocarstw europejskich, przyznano im dość szeroką autonomię.

 

Czasy jak sen

Po klęsce Turcji w pierwszej wojnie światowej Liban znalazł się pod władzą Francji jako terytorium mandatowe. W roku 1943 kraj uzyskał pełną suwerenność. W owym okresie ponad połowa mieszkańców była chrześcijanami (oprócz dominujących liczebnie maronitów, wierni reprezentowali wspólnoty: rzymskokatolicką, ormiańskokatolicką, melchicką, prawosławną, gregoriańską oraz różne odłamy protestantyzmu). Za współobywateli mieli muzułmanów (sunnitów i szyitów) oraz druzów. Wpływy polityczne poszczególnych wspólnot regulował Pakt Narodowy oparty na systemie konfesyjnym. Urząd prezydenta oraz głównodowodzącego sił zbrojnych mieli obejmować zawsze chrześcijanie, godność premiera piastował sunnita, zaś szyita był przewodniczącym parlamentu. Mandaty w parlamencie podzielono między chrześcijan i muzułmanów w proporcji 6 : 5. Tak urządzony kraj przez dobre trzy dekady stanowił niedościgniony dla innych państw regionu przykład spokoju i dobrobytu. Zagraniczni eksperci pisali z zachwytem o „Szwajcarii Bliskiego Wschodu”.


Liban z korzyścią dla siebie starał się trzymać na uboczu awantur, jakich nie brakowało w jego najbliższej okolicy. Poważny kryzys nastąpił w roku 1958, gdy miejscowe ugrupowania lewicowe podjęły próbę wywołania rewolucji. Na szczęście interwencja wojskowa Stanów Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii w porę odsunęła niebezpieczeństwo.

 

Sojusz Marksa z Mahometem

Niestety, w miarę upływu lat zmieniała się struktura demograficzna kraju. Muzułmanie dzięki większemu przyrostowi naturalnemu zaczęli dominować. Delikatną równowagę wewnętrzną zakłócił napływ setek tysięcy uchodźców palestyńskich, w większości mahometan.

Dodatkowo po roku 1970 do Libanu wkroczyły formacje zbrojne Organizacji Wyzwolenia Palestyny (OWP), wypędzone z Jordanii. Szybko przejęły one kontrolę nad obozami uchodźców palestyńskich. Przedstawiciele władz libańskich nie mieli tam wstępu. Na terenie obozów rozkwitła zorganizowana przestępczość, szkolono tam terrorystów z niemal całego świata.

Bojownicy palestyńscy (fedaini) zachowywali się jak w podbitym kraju. Mnożyły się konflikty z miejscową ludnością, w tym również incydenty zbrojne. Poszczególne frakcje OWP, choć skłócone ze sobą i niejednokrotnie uwikłane w bratobójcze waśnie, były mocne poparciem większości reżimów arabskich, państw bloku komunistycznego oraz lewicowych mediów. Nie pytając o zgodę gospodarzy, zaczęły przeprowadzać z terytorium libańskiego ataki na państwo żydowskie, co ściągało na Liban izraelskie akcje odwetowe.




Powyższy tekst jest tylko FRAGMENTEM artykułu opublikowanego w magazynie "Polonia Christiana".

zamów e-wydanie   zamów wydanie papierowe
 

Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
0
 
 
 

Skomentuj arytukuł
Nick *:
Twoja opinia *:
wyślij opinie
Regulamin forum portalu PCh24.pl.
Kliknij aby przeczytać

Regulamin forum portalu PCh24.pl:

1) Na forum nie wolno umieszczać komentarzy które:

- promują zachowania dewiacyjne, sprzeczne z prawem naturalnym;

- obrażają wiarę katolicką i Kościół katolicki;

- zawierają wulgaryzmy (art. 3 Ustawy o języku polskim z dnia 7 października 1999r.);

- zawierają informacje obarczające niesprawdzonymi zarzutami inne osoby (art. 23 Kodeksu cywilnego);

- przyczyniają się do łamania praw autorskich (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994r.);

- zawierają linki i adresy do stron WWW, dane osobowe, teleadresowe lub adresy mailowe

- są reklamami lub spamem (nie mają nic wspólnego z komentowanym artykułem)

- są bezpośrednimi, brutalnymi atakami na interlokutorów lub nawołują do agresji wobec nich

- są niestosowne w kontekście informacji o śmierci osoby publicznej bądź prywatnej

- zawierają uwagi skierowane do redakcji PCh24.pl. (za te ostatnie jesteśmy bardzo wdzięczni, prosimy jednak o kontakt mailowy, tylko wówczas mamy bowiem pewność, że trafią one do osób odpowiedzialnych za treść serwisu).

2) Wszystkie komentarze naruszające pkt. 1 niniejszego Regulaminu będą usuwane przez moderatora

 
 

Kardynał Müller nie ma innych celów, które mogłyby nim kierować, jak tylko obrona czystej nauki wiary – ocenił arcybiskup Stanisław Gądecki motywację i cel ogłoszenia „Manifestu”, wydanego w ostatnich dniach przez byłego prefekta jednego z najważniejszych urzędów Stolicy Apostolskiej.

 
 

Socjaliści hiszpańscy próbują już od wielu miesięcy usunąć szczątki generała Franco z mauzoleum w Dolinie Poległych pod Madrytem. Z takimi decyzjami nie zgadza się rodzina, w tym Ludwik Burbon książę d’Anjou, spokrewniony z Franco przez matkę, pełniący też funkcję rzecznika całej rodziny. Jest on także jednym z dwóch pretendentów do tronu Francji.

 

Nie odbędzie się szczyt krajów Grupy Wyszehradzkiej w Izraelu – oznajmił premier Czech Andrej Babisz. Informację potwierdził izraelski MSZ.

 

Do Trybunału Konstytucyjnego, który miał zbadać konstytucyjność zapisów regulujących tzw. eugeniczną przesłankę aborcyjną, wysłano 1039 „Jasiów”. Właśnie tyle dzieci w 2017 roku zostało zabitych w łonach matek ze względu na podejrzenie choroby.

 

Mimo, że Polska zabiegała o pogłębienie współpracy Chin z krajami Europy Środkowowschodniej w ramach formatu „16+1,” w obecnej sytuacji, gdy nie widać wyraźnych korzyści z zacieśniania relacji, rząd w Warszawie podjął decyzję o wycofaniu się z tej polityki – pisze Łukasz Sarek na stronie jamestown.org.


Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 

Copyright 2017 by
INSTYTUT EDUKACJI SPOŁECZNEJ I RELIGIJNEJ
IM. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Fundacji Instytutu Edukacji Społecznej i Religijnej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.