DZIŚ JEST:   01   KWIETNIA   2020 r.

Św. Hugona, biskupa
 
 
 
 

Bóg karze grzeszników także w życiu doczesnym

Bóg karze grzeszników także w życiu doczesnym
Św. Ludwik z Granady

Prawdą jest, że Bóg sprawiedliwości Swojej całkowicie uczyni zadość dopiero w przyszłych wiekach, ale często już w teraźniejszym życiu daje On grzesznikom odczuć skutki Swojego gniewu. Jego Opatrzność rozciąga się na cały rodzaj ludzki w ogóle, czuwa też nad każdym człowiekiem z osobna.


Kiedy w społeczeństwie mnożą się nieprawości, pomnaża Bóg także klęski i plagi. Tak samo czyni często z pojedynczym człowiekiem. Jego pomsta idzie krok w krok po drodze występku. Powiedział Bóg do Kaina: Czyż jeśli dobrze czynić będziesz, nie odniesiesz; a jeśli źle, natychmiast we drzwiach grzech twój nie będzie? (Rdz 4, 7) – wraz z karą, na jaką zasługuje? I będziesz wiedział, mówi Mojżesz do Izraela, że Pan Bóg twój sam jest Bóg mocny i wierny, strzegąc przymierza i miłosierdzia tym, którzy Go miłują i tym, którzy strzegą przykazania Jego do tysiąca rodzajów. A oddający nienawidzącym Go zaraz także je wytraci i dalej nie odłoży, tudzież im oddawając, co zasłużyli (Rdz 4, 7).


A zatem przyszłe cierpienia nie są jedyną karą grzeszników. Częstokroć już na tej ziemi karze ich Bóg – zaraz, nie odkładając. Często pasmo ich dni bywa nieprzerwanym pasmem trosk, niepowodzeń, wszelkiego rodzaju ucisku.


Najczęściej wprawdzie nie sięgają oni przyczyny, która ściąga na nich te klęski i nie dostrzegają ręki, która ich dotyka. Uważają oni kary Boga, tak samo jak Jego dobrodziejstwa, za warunki swojego bytu, a serce ich pozostaje równie niedostępne dla skruchy, jak i dla wdzięczności. Takie zaślepienie, najgorsze ze wszystkich nieszczęść jest najstraszniejszą oznaką gniewu Bożego.


Tak to umie Bóg zatruć szczęście grzeszników, każąc im stokrotnie płacić za fałszywe uciechy, jakich sobie nabywają przez grzechy. Lecz choćby niekiedy nawet odłożył Swoją zemstę, to czy same namiętności ich serca nie wystarczą już, żeby uczynić ich najnieszczęśliwszymi z ludzi? Wśród tylu nieuporządkowanych afektów, tylu próżnych lęków, niepewnych nadziei, nieumiarkowanych pragnień, dojmujących trosk i kłopotów – jakiego mogliby doznać szczęścia? Gdzie jest dla nich ten pokój wewnętrzny, ta swoboda duszy, które wyżej uznaliśmy za główne warunki szczęścia? A jeśli już w sobie samych znajdują oni źródło tak licznych niedoli, to czego mogą spodziewać się poza sobą? Jeżeli są w ciągłej wojnie sami ze sobą, to z kim potrafią żyć w pokoju?


Św. Ludwik z Granady, Przewodnik grzeszników, Wydawnictwo AA, Kraków, s. 381-382.

 


DATA: 2020-03-16 15:45
AUTOR: ŚW. LUDWIK Z GRANADY
 
 
Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
6
 
 
 

 
Top Komentowane
 
1
1
1
1
1
 

Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 
 
Święta Rita
Ojciec Pio
Święty Maksymilian
Fatima - orędzie tragedii czy nadziei
Różaniec - ratunek dla świata
 
 

Copyright 2020 by
STOWARZYSZENIA KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
M. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.