DZIŚ JEST:   14   SIERPNIA   2018 r.

Św. Maksymiliana Marii Kolbego
Św. Elżbiety Renzi
 
 
 
 

1183 – 15 sierpnia 1257

Bł. Czesław Odrowąż

Bł. Czesław Odrowąż
Św. Czesław Odrowąż, fragment obrazu z klasztoru oo. Domiikanów w Lublinie

Błogosławiony Czesław wywodził się ze śląskiej linii starożytnej możnowładczej rodziny Odrowążów, zasłużonej dla katolickiej Polski. Wydała ona między innymi biskupa krakowskiego Iwona Odrowąża i świętego Jacka, którzy obok innych zasług, wsławili się tym, że ściągnęli do polski zakon dominikanów, który wielce przyczynił się do ugruntowania katolicyzmu w warstwach mieszczańskich, gdzie głównie działał, a także ozdobił katedrę wawelską znakomitymi talentami kaznodziejskimi.


Urodził się w Kamieniu Śląskim, początkowo wychowywany w domu, trafił potem do szkoły parafialnej, następnie rozpoczął edukację w szkole katedralnej w Krakowie i wyjechał na studia do Italii, a prawdopodobnie także do Paryża. Od dzieciństwa odznaczał się on wielkim zamiłowaniem czystości i dobrych obyczajów. Strzegł tego duchowego skarbu niezwykle troskliwie w latach młodzieńczych, w czym można już było rozpoznać zadatki na osobę duchowną. Gdy nachodziły go pokusy cielesne, mówił do siebie: „Walcz dzielnie i pokonuj nieczyste chuci, Czesławie, z małej bowiem iskry łatwo może powstać pożar wielki”.


Po powrocie ze studiów Czesław został mianowany kanonikiem katedralnym w Krakowie. W roku 1218 biskup Iwo Odrowąż wyruszał do Rzymu, aby zdać Ojcu Świętemu relację ze stanu diecezji. Zabrał w podróż swych dwóch krewnych Jacka i Czesława Odrowążów. Ten drugi miał zaszczyt poznać w stolicy chrześcijaństwa samego świętego Dominika i upodobawszy sobie charyzmat jego zakonu, przyjął z jego rąk habit. Okazało się, że Pan Bóg sprzyjał tej decyzji, ponieważ już w drodze powrotnej do ojczyzny Czesław nie tylko głosił Ewangelię, ale założył nawet dwa klasztory – w austriackim Fryzaku i w Pradze.


Osiadł następnie we Wrocławiu, gdzie początkowo pełnił posługę duszpasterską przy kaplicy zamkowej na Ostrowie Tumskim, a w roku 1226 otrzymał od miejscowego biskupa pozwolenie i środki na otwarcie konwentu dominikanów, którego został pierwszym przeorem. Od roku 1233 piastował przez trzy lata godność prowincjała, czyli przełożonego całej rodziny dominikańskiej w Polsce i podlegającej jej czeskiej gałęzi zakonu. Nigdy nie nadużywał swej władzy, a wręcz przeciwnie, dał przykład wielkiej sumienności i pokory. Odbywał wielokilometrowe piesze podróże, by osobiście nawiedzić podległe sobie zgromadzenia i krzewić w nich ducha gorliwości. W roku 1234 brał udział w kapitule generalnej zakonu w Bolonii i miał wówczas okazję uczestniczyć w uroczystościach kanonizacyjnych świętego Dominika w Rzymie.


Ojciec Czesław był niezwykle wymagający w stosunku do samego siebie, zadawał sobie ciężkie umartwienia i z wielkim rygorem postępował w ukształtowaniu cnót chrześcijańskich, których przykładem oświecał bliźnich. Z tego też powodu, dla potwierdzenia świadectwa żywej wiary, Pan Bóg obdarował swego sługę darem czynienia cudów już za życia. Jan Długosz przytacza w swych Rocznikach legendarną prawdopodobnie opowieść o obronie Wrocławia przed najazdem Mongołów w 1241 roku. Błogosławiony Czesław miał wówczas wyjść na wały obronne, a nad jego postacią uniosła się wielka i siejąca trwogę łuna światła, która odstraszyła dzikich najeźdźców.


Błogosławiony zmarł we Wrocławiu i został pochowany w kościele Świętego Wojciecha, przy którym rezydowali dominikanie. Przed śmiercią zebrał wszystkich współbraci i upominał ich, by strzegli jak najpilniej drogocennego skarbu, którym jest reguła świętego Dominika i przestrzegali jej bez żadnych odchyleń i nieposłuszeństwa, ponieważ jest ona drogą do szczęśliwej wieczności.

 

Kościół wspomina bł. Czesława 20 lipca.

FO


DATA: 2018-05-30 10:38
 
 
Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
2
 
 
 

 
Top Komentowane
 
1
1
1
1
1
 

Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 
 
Święta Rita
Ojciec Pio
Święty Maksymilian
Fatima - orędzie tragedii czy nadziei
Różaniec - ratunek dla świata
 
 

Copyright 2017 by
INSTYTUT EDUKACJI SPOŁECZNEJ I RELIGIJNEJ
IM. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Fundacji Instytutu Edukacji Społecznej i Religijnej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.