DZIŚ JEST:   18   LISTOPADA   2019 r.

Bł. Karoliny Kózkówny
Św. Odona, opat
 
 
 
 

9 września 1881 – 12 marca 1922

Bł. Aniela Salawa

Bł. Aniela Salawa
#KOŚCIÓŁ    #POLSKA    #HISTORIA    #ŚWIĘTY    #PATRON

Błogosławiona Aniela Salawa pochodziła z wielodzietnej chłopskiej rodziny zamieszkałej w podkrakowskiej wsi Siepraw. Chowała się wraz z jedenaściorgiem rodzeństwa, pochodzącego z dwóch małżeństw ojca. Bartłomiej Salawa posiadał sześć morgów ziemi uprawnej, ponadto wyszkolił się na kowala, dzięki czemu starał się zaspokoić – choć skromnie – potrzeby licznej rodziny. Dom Salawów słynął z ducha szczerej pobożności. Co dzień rano śpiewano Kiedy ranne wstają zorze i godzinki, czytano wspólnie lektury duchowe (między innymi Żywoty Świętych Starego i Nowego Zakonu księdza Skargi), wieczorem odprawiano pacierze, po południu zaś cała rodzina udawała się na nieszpory do kościoła.


Życie wiejskie, mimo iż upływało w zjednoczeniu codziennych czynności z Bogiem, nie było wszakże sielanką. Grunt nie był zbyt urodzajny, a zarobki ojca płynące w wyrobu sprzętów gospodarskich nie zawsze starczały na podstawowe produkty. Dzieci od małego pomagały rodzicom w pracach polowych i przy domu, co Aniela – cechująca się wątłym zdrowiem – nie znosiła najlepiej, zdarzało się, iż omdlewała przy pracy. Gdy miała szesnaście lat, dołączyła do swych sióstr, pracujących jako służące w Krakowie, aby znaleźć środki utrzymania w pracy wprawdzie ciężkiej, ale w warunkach bardziej odpowiadających zdrowotnej kondycji dziewczyny.


Przed wyruszeniem do Królewskiego Miasta rodzice chcieli wydać Anielę za mąż, ona jednak sprzeciwiła się, w czym znalazła poparcie zamężnych już sióstr, twierdzących, że w takim stanie (wcześnie nabawiła się przepukliny i często zapadała na choroby) nie nada się do pełnienia obowiązków gospodyni i matki w wiejskich warunkach. Niejako pośrednio zatem określił się jej stan. Nie przeszkadzało to pobożnej dziewczynie, która już w dwa lata po wywędrowaniu z domu uczyniła ślub czystości i żyła w głębokim zjednoczeniu z Bogiem, z czasem zaś zasłynęła jako mistyczka.


Siostry znalazły jej pracę w Podgórzu i tam odtąd urządzała ona swój kącik na ziemi, w którym pracowała na szczęśliwą wieczność. Korzystała początkowo z posługi duchowej ojców redemptorystów, którzy akurat w tym okresie sprowadzili się na ulicę Zamoyskiego. Ze swej skromnej wypłaty kupowała kwiaty i zanosiła pod ołtarz, ponadto zaś wykonywała własnoręcznie haftowane obrusy, które również znajdowały swe miejsce w Bożej świątyni. Znajdowała oprócz tego dla ubogich nie tylko dobre serce, ale i wsparcie materialne.


W roku 1900 wstąpiła do Stowarzyszenia Sług Katolickich Świętej Zyty, zgromadzenia świeckiego zrzeszającego służbę domową, którego patronka, żyjąca w XIII wieku w Toskanii, również pracowała jako służąca. Aniela gromadziła wokół siebie dziewczęta, które odnajdywały w niej przyjazną duszę i wzór świętości osiąganej poprzez pełnienie prostych obowiązków. Najdłużej, bo aż jedenaście lat, Błogosławiona pracowała u państwa Fischerów, przez których była dobrze traktowana i mogła bez przeszkód uczestniczyć w nabożeństwach Kościoła, szczególnie zaś u ojców franciszkanów. Starała się nawet o rozpoczęcie życia zakonnego w kilku z krakowskich konwentów, ale nie została do żadnego przyjęta. Dlatego w roku 1912 wstąpiła do Trzeciego Zakonu Świętego Franciszka.


Po wybuchu I wojny światowej straciła pracę i postanowiła zaciągnąć się do służby jako pomoc medyczna. Czas wojny stanowił dla niej prawdziwą próbę miłości Bożej, którą przeszła niezmordowanie pełniąc obowiązki miłosierdzia, opatrując żołnierzy, doglądając chorych w lazaretach i wspomagając ubogich. Pogorszył się znacznie stan jej zdrowia – miała kłopoty z żołądkiem, płucami, gardłem i krtanią, a przede wszystkich zachorowała na rozsiane zapalenie rdzenia kręgowego, co zwiastowało jej rychłą śmierć. Do końca życia pogłębiała swe życie duchowe, czytając dzieła największych mistyków i przeżywając nadzwyczajne doświadczenia wiary, które opisała w swym – wydanym później drukiem – dzienniku.


Aniela Salawa zmarła w opinii świętości i choć przez całe życie była prostą i cichą osobą, jej pogrzeb na cmentarzu rakowickim był wyjątkowo uroczysty. Trumnę prowadzili ojcowie franciszkanie w asyście jezuitów i redemptorystów, a poprzedzały ją sztandary Trzeciego Zakonu, Stowarzyszenia Zytek i Sodalicji Mariańskiej. W roku 1949 doczesne szczątki Błogosławionej umieszczono w kaplicy Męki Pańskiej w kościele Braci Mniejszych. W roku 1993 Ojciec Święty Jan Paweł II wyniósł Anielę Salawę do chwały błogosławionych, ogłaszając ów akt na krakowskim Rynku.

 

Kościół wspomina bł. Anielę Salawę 9 września.

FO


DATA: 2012-09-07 17:50
 
 
Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
9
 
 
 

 
Top Komentowane
 
1
1
1
1
1
 

Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 
 
Święta Rita
Ojciec Pio
Święty Maksymilian
Fatima - orędzie tragedii czy nadziei
Różaniec - ratunek dla świata
 
 

Copyright 2019 by
STOWARZYSZENIA KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
M. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.