DZIŚ JEST:   20   KWIETNIA   2019 r.

Wielka Sobota

Św. Agnieszki z Montepulciano
 
 
 
 


Polonia Christiana nr 56  >   NASZE DZIEDZICTWO

Radomír Malý

Antykatolicka furia wolnomyślicieli

Antykatolicka furia wolnomyślicieli

Młoda Republika Czechosłowacka radość z uzyskanej niepodległości wyraziła w sposób wyjątkowo paskudny – brutalnym atakiem na katolickie dziedzictwo przeszłości.

 

Po proklamowaniu niepodległej Republiki Czechosłowackiej 28 października 1918 roku dla czeskich katolików nastały złe czasy. Kościół katolicki łączono bowiem ze znienawidzoną monarchią habsburską, stąd wszystko, co katolickie, stało się symbolem wrogości wobec narodu czeskiego.

 

Na pełnych obrotach działała antykatolicka propaganda masońskiego stowarzyszenia „Wolna Myśl” – karmiona i wspierana przez prezydenta Tomáša Garrigue Masaryka. Jako „złoty wiek czeskiej historii” nagminnie przypominano Czechom tradycję husycką niestroniącą od mordowania czeskich katolików, obrazoburstwa, świętokradztwa i profanacji. Zupełnie przy tym nie chciano pamiętać, że w okresie odrodzenia narodowego w XVIII i XIX wieku to przede wszystkim księża katoliccy pobudzali czeski lud do miłości ojczyzny i rodzimego języka w sytuacji surowej germanizacji.

 

Obalić kolumnę!

Do najgorszego aktu wandalizmu doszło już szóstego dnia po proklamowaniu niepodległości – 3 listopada 1918 roku. Tego dnia na Rynku Staromiejskim w Pradze rozbito Kolumnę Maryjną – piękne, barokowe dzieło autorstwa rzeźbiarza Jana Jiřiego Bendla, poświęcone w roku 1652 w obecności cesarza Ferdynanda III. Było to wotum wdzięczności prażan za ochronę ich miasta przed Szwedami, którzy w roku 1648 oblegali Pragę, ale jej nie zdobyli. Cesarz Ferdynand kazał wyryć na cokole figury napis w języku łacińskim: Dziewicy Bogurodzicy Niepokalanie Poczętej za obronę i wyzwolenie miasta pobożny i sprawiedliwy cesarz pomnik ten stawia.

 

Pomnik zaliczał się do największych skarbów czeskiej sztuki barokowej; podziwiał go między innymi słynny francuski rzeźbiarz Auguste Rodin. W każdą sobotę, a także każdego wieczoru poprzedzającego święto maryjne odbywała się uroczysta procesja do kolumny.

 

Lecz antykatoliccy radykałowie z partii społeczno‑demokratycznej i narodowo‑socjalistycznej, wspierani również przez anarchistów, celowo rozpowszechniali fałszywą informację, iż kolumnę na Rynku Staromiejskim w Pradze postawiono na pamiątkę bitwy na Białej Górze 8 listopada 1620 roku, w której protestancka szlachta czeska poniosła miażdżącą klęskę z rąk katolickiego cesarza Ferdynanda II Habsburga. Czesi postrzegają bitwę na Białej Górze jako wielką narodową tragedię, gdyż w jej wyniku Czechy utraciły swą niezależność państwową.


Kłamstwo o Kolumnie Maryjnej jako pomniku zwycięstwa Habsburgów nad czeską szlachtą podkreślił w demagogicznym przemówieniu poseł narodowych socjalistów Bohuslav Vrbenský podczas manifestacji na Białej Górze 3 listopada 1918 roku.

 

Poszczuty przezeń tłum ruszył stamtąd na Rynek Staromiejski i rozbił pomnik. Wydarzyło się to w godzinach wieczornych, pośród wybuchów entuzjazmu ludu. Głównym organizatorem technicznym wydarzenia był znany praski anarchista, ateista i notoryczny pijak František Sauer. Sumienie prześladowało go jednak do końca życia: leczył się psychiatrycznie, a na łożu śmierci przyjął ostatnie namaszczenie i zmarł jako katolik.

Doszło do dramatycznych scen. Nieznana katoliczka uklękła przed Sauerem i prosiła go, by nie rozbijał kolumny. Ten jednak wrzasnął:

– Naciągać liny! Pogrzebiemy babę pod kolumną!

Kobieta na szczęście uciekła.

Fanatyczny tłum nie zadowolił się Kolumną Maryjną na Rynku Staromiejskim, ale ruszył w kierunku Mostu Karola, na którym stoją przepiękne barokowe posągi autorstwa J. J. Brokoffa, przede wszystkim pomnik świętego Jana Nepomucena. Rozbestwiony tłum chciał je zniszczyć, jednak na jego drodze stanął nieznany umundurowany żołnierz‑katolik z bronią w ręku. Ciżba przestraszyła się i wycofała.

 

Obecnie czescy katolicy podejmują starania, by odbudować Kolumnę Maryjną i ponownie umieścić ją na Rynku Staromiejskim w Pradze. Od lat działa Stowarzyszenie na Rzecz Odnowy Kolumny Maryjnej (Spolek pro Obnovu Mariánského Sloupu), niestety jednak cały czas zmaga się z przeszkodami biurokratycznymi ze strony praskiego ratusza, niezbyt przychylnego Kościołowi katolickiemu.

Powyższy tekst jest tylko FRAGMENTEM artykułu opublikowanego w magazynie "Polonia Christiana".

zamów e-wydanie   zamów wydanie papierowe
 

Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
0
 
 
 

Skomentuj arytukuł
Nick *:
Twoja opinia *:
wyślij opinie
Regulamin forum portalu PCh24.pl.
Kliknij aby przeczytać

Regulamin forum portalu PCh24.pl:

1) Na forum nie wolno umieszczać komentarzy które:

- promują zachowania dewiacyjne, sprzeczne z prawem naturalnym;

- obrażają wiarę katolicką i Kościół katolicki;

- zawierają wulgaryzmy (art. 3 Ustawy o języku polskim z dnia 7 października 1999r.);

- zawierają informacje obarczające niesprawdzonymi zarzutami inne osoby (art. 23 Kodeksu cywilnego);

- przyczyniają się do łamania praw autorskich (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994r.);

- zawierają linki i adresy do stron WWW, dane osobowe, teleadresowe lub adresy mailowe

- są reklamami lub spamem (nie mają nic wspólnego z komentowanym artykułem)

- są bezpośrednimi, brutalnymi atakami na interlokutorów lub nawołują do agresji wobec nich

- są niestosowne w kontekście informacji o śmierci osoby publicznej bądź prywatnej

- zawierają uwagi skierowane do redakcji PCh24.pl. (za te ostatnie jesteśmy bardzo wdzięczni, prosimy jednak o kontakt mailowy, tylko wówczas mamy bowiem pewność, że trafią one do osób odpowiedzialnych za treść serwisu).

2) Wszystkie komentarze naruszające pkt. 1 niniejszego Regulaminu będą usuwane przez moderatora

 
 

Wielkanoc to niezwykły czas dla każdego katolika, co w niedościgniony sposób przedstawia liturgia. Jednak nasi przodkowie nie zamykali wielkanocnego nastroju w murach kościoła. Przepajał on całe ich życie. W efekcie wszystkie obyczaje – od poważnych modlitw rodzinnych – po śmigus-dyngus i szukanie zajączka przypominały o wyjątkowości wielkanocnego czasu. Niektóre z nich  trwają po dziś dzień, inne zostały zapomniane. Tym bardziej zatem warto je poznać – i odnowić.

 
 

 Jezus Chrystus po męce i śmierci zstąpił do piekieł – jak głosi piąty artykuł apostolskiego wyznania wiary. Wydarzenie owo teologia chrześcijańska od najdawniejszych czasów uznaje za jeden z kluczowych elementów historii zbawienia. Mesjasz bowiem przyszedł otworzyć bramy Raju, zamknięte przez grzech Adama i Ewy, nie tylko dla swoich wyznawców, ale również dla tych, którzy od tysięcy lat oczekiwali wyzwolenia z okowów śmierci

 

W Wielką Sobotę my, kapłani, duszpasterze stajemy w obliczu wielkiego dylematu. Nasze kościoły zapełniają się wiernymi i rytualistami. Przychodzą ludzie wierzący i ludzie, którzy traktują życie magicznie, wykazując niezwykły jak na ten etap cywilizacji prymitywizm myślenia. Ludzie wierzący w zajączka, w święconkę, w rytuał, obrzędowość... To bardzo przejmujący i bolesny widok. Dodatkowo bolesny, że nie uświadamiany sobie przez tych rytualistów – mówi w rozmowie z PCh24.pl ks. Paweł Bortkiewicz, profesor nauk teologicznych.

 

Dzięki swojemu Zmartwychwstaniu Pan Jezus dał nam nadzieję na wieczne życie, a naszą doczesność wypełnił szczęściem i radością. W szczególny sposób dzielimy się nimi z naszymi najbliższymi w trakcie uroczystego Śniadania Wielkanocnego spożywanego po Rezurekcji. Jako że jest ono silnie wpisane w nasza wiarę, należy się przed nim pomodlić, dziękując Chrystusowi za Jego zbawczą mękę. Jak to robić?

 

Artykuł Benedykta XVI o kryzysie nadużyć w Kościele katolickim ma olbrzymią wagę. Papież-emeryt wskazał, że gdy w naszym życiu brakuje wiary w realną obecność Boga, do głosu dochodzi subiektywizm. Wiara traci wówczas swoją istotę, którą jest gotowość do męczeństwa – pisze bp Stefan Oster, biskup niemieckiej Pasawy.


Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
 

Copyright 2019 by
STOWARZYSZENIA KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
M. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.