DZIŚ JEST:   22   PAŹDZIERNIKA   2020 r.

Św. Salome
Św. Jana Pawła II
 
 
 
 

18 października

18 października
Herb Wolnego Miasta Krakowa

1166 – podczas wyprawy przeciwko Prusom zginął książę sandomierski Henryk. Po powrocie z Ziemi Świętej, dokąd udał się w 1154 roku, książę postanowił w porozumieniu z braćmi wyprawić się przeciwko najeżdżającym ziemie polskie Prusom. Miał nadzieję, że zwycięska wyprawa pozwoli misjonarzom ponieść Dobrą Nowinę między pogańskich mieszkańców nadbałtyckiej krainy. Niestety Prusowie unikali konfrontacji, stosując taktykę wojny szarpanej. Udało im się wciągnąć Polaków w zasadzkę i pokonać. Wśród poległych był Henryk Sandomierski.


1558 – król Zygmunt II August zainicjował pierwsze międzynarodowe połączenie pocztowe między Krakowem a Wenecją, przez Wiedeń. Data ta jest uważana za początek poczty na ziemiach polskich. Pierwszym dyrektorem tej królewskiej instytucji został dworzanin Zygmunta Augusta, pochodzący z Włoch Prosper Prowana. Od 1568 roku przez kolejny wiek zarzadzanie pocztą pozostawało w rękach krakowskiego rodu mieszczańskiego Monelupich.


1672 – Polska podpisała z Turcją niekorzystny dla siebie pokój w Buczaczu. Nieprzygotowane do wojny szczupłe wojska Rzeczypospolitej nie mogły nawet marzyć o stawieniu czoła liczącej blisko 100 tys. żołnierzy armii tureckiej. Na mocy zawartego traktatu Polska oddała Turcji województwa: podolskie, bracławskie i południową część Kijowszczyzny oraz zgodziła się płacić 22 tys. czerwonych złotych rocznego haraczu w zamian za pokój. Teoretycznie więc stała się lennem Imperium Otomańskiego. Wstrząsnęło to opinią publiczną Polski i doprowadziło do przygotowania kampanii wojennej, której owocem była wiktoria chocimska.


1815 – oficjalnie ogłoszono powstanie Wolnego, Niepodległego i Ściśle Neutralnego Miasta Krakowa. Małe państewko, zwane także Rzecząpospolitą Krakowską, pozostawało pod nadzorem rezydentów trzech mocarstw rozbiorczych. Obejmowało terytorium wielkości ok. 1150 km2, które zamieszkiwało 88 tys. mieszkańców. Podstawą gospodarki był przede wszystkim handel z ościennymi krajami, opłacalny dzięki utworzeniu w Krakowie strefy wolnocłowej. Po rewolucji krakowskiej (20 II-3 III 1846) Austria, za zgodą Rosji, pomimo sprzeciwu Prus, anektowała 6 grudnia 1846 Rzeczpospolitą Krakowską. Ziemie te otrzymały nazwę Wielkiego Księstwa Krakowskiego.


1905 – w Warszawie politycy definiujący swoje poglądy jako konserwatywno-liberalne utworzyli Stronnictwo Polityki Realnej. Partia miała charakter elitarny. Pismami wyrażającymi poglądy realistów były tygodnik „Kraj” oraz dziennik „Słowo”. Politycy stronnictwa stawiali sobie za cel doprowadzić metodą „drobnych kroczków” do realizacji stawianych postulatów. Przedstawiciele SPR weszli do I i II Dumy. Podczas I wojny światowej poparli Radę Regencyjną. Stronnictwo przestało istnieć w marcu 1923 roku. Część jego członków wstąpiło do endecji, część przeszło do ugrupowań konserwatywnych i ziemiańskich.

1914 - sztab rosyjskiego Frontu Południowo-Zachodniego udzielił ppłk. Witoldowi Gorczyńskiemu zgody na utworzenie złożonej z Polaków ochotniczej formacji wojskowej. Od miejsca formowania oddział otrzymał nazwę Legionu Puławskiego. W lutym 1915 roku car Mikołaj II zakazał dalszego organizowania oddziałów polskich i wcielenia istniejących oddziałów w szeregi rosyjskiego pospolitego ruszenia.


1928
– zmarł generał Tadeusz Rozwadowski, wybitny polski wyższy oficer (ur. 1866). Karierę wojskową rozpoczynał w armii austro-węgierskiej. Podczas I wojny światowej nawiązał współpracę z Tymczasową Radą Stanu, a następnie z Radą Regencyjną. W październiku 1918 roku Rada Regencyjna powierzyła mu funkcję szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego. W listopadzie został mianowany dowódcą Wojsk Polskich w Galicji Wschodniej. Odznaczył się w walkach o Lwów z Ukraińcami. W 1920 roku pełnił funkcję szefa Sztabu Generalnego WP. W latach 1921–26 generalny inspektor kawalerii. Podczas zamachu majowego rząd powierzył mu stanowisko dowódcy obrony Warszawy. Po aresztowaniu trafił do więzienia w Wilnie. W ciężkich warunkach więziennych zapadł na zdrowiu. Niedługo po wyjściu na wolność zmarł.


1943 – w nocy z 17 na 18 października miała miejsce jedna z największych egzekucji w historii Pawiaka. Nagich więźniów wyprowadzano grupami z więzienia i rozstrzeliwano ogniem z broni maszynowej na odcinku ulicy Pawiej 36–42 i Dzielnej 37–42. W ten sposób Niemcy zamordowali około 600 osób.

 


DATA: 2020-10-12 10:53
 
 
Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
9
 
 
 

 
Top Komentowane
 
1
1
1
1
1
 

 
 
Święta Rita
Ojciec Pio
Święty Maksymilian
Fatima - orędzie tragedii czy nadziei
Różaniec - ratunek dla świata
 
 

Copyright 2020 by
STOWARZYSZENIE KULTURY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
IM. KS. PIOTRA SKARGI

 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Stowarzyszenia Kultury Chrześcijańskiej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.