Nasz kanał RSS
 
FILM POD PATRONATEM POLONIA CHRISTIANA
NASZE SERWISY
 
PRAWA STRONA INTERNETU
wyszukiwarka
 
 
 
 
 

Ksiądz profesor Guz: bezkarność to droga do deprawacji

Data publikacji: 2016-04-12 15:00
Data aktualizacji: 2016-04-14 10:24:00

Wybitny filozof prawa, ksiądz profesor Tadeusz Guz z KUL zabrał głos w debacie na temat projektu ustawy o całkowitym zakazie aborcji. Środowiska lewicowe, ale również niestety  niektóre środowiska pro-life, wyrażają głośny sprzeciw wobec zapisu o karalności za aborcję nie tylko lekarzy, ale i matek. Ksiądz Guz brawurowo rozprawia się z ich argumentacją. Gorąco polecamy materiał video!

 

 

Ks. prof. Tadeusz Guz, kierownik Katedry Filozofii Prawa KUL, odniósł się do wyrażanych ostatnio wezwań do ustawowego zagwarantowania bezkarności kobietom, które doprowadzają do zabicia ich dziecka przed urodzeniem.

 

Prawo naturalne wymaga, aby akt zabójstwa dziecka poczętego skutkowało karą. U podstaw tej tezy stoi jedna z głównych prawd wiary rzymskokatolickiej, ale również nauka prawa o charakterze uniwersalnym, a mianowicie – każde przekroczenie prawa musi skutkować karą. Odejście od tej zasady doprowadzić musi do relatywizacji prawa. Prawodawca nie może odstąpić od nałożenia sankcji karnej, bo tak prawo jak i kara muszą wynikać z troski o człowieka, a celem prawa i celem kary jest dobro człowieka.

 

W opinii ks. prof. Guza, koncepcja niekaralności matki za zabicie jej dziecka w drodze aborcji jest olbrzymim nieporozumieniem, „a jeżeli ktoś powiela takie nieporozumienie w sposób świadomy i dobrowolny, to jest ewidentnym deprawatorem w rzeczywistości prawno-moralnej Rzeczypospolitej Polskiej”. Konieczne jest zatem nie tylko wykreślenie z ustawy aborcyjnej z 1993 roku trzech przypadków dopuszczalności aborcji, ale również ustawa powinna przewidzieć adekwatne sankcje karne za dokonanie tego czynu, nie wyłączając matki, dopuszczającej się zabicia swego dziecka. Kwestią podlegającą dyskusji nie może być zatem w tej sytuacji samo istnienie kary za zbrodnię aborcji, lecz jedynie wysokość kary uznanej przez prawodawcę za adekwatną wobec takiego czynu.

 

Jak wskazuje wykładowca KUL, koncepcja niekaralność matki jako sprawczyni takiej zbrodni nie jest zgodna z naszą praworządną kulturą prawną. Podaje przy tym przykład Niemiec, które podczas zjednoczenia dopuściły się manipulacji prawnej, utrzymując pochodzący z RFN zakaz aborcji, jednak odstępując od karalności sprawców aborcyjnych zabójstw. Utrzymanie nominalnego zakazu aborcji nie obwarowanego sankcją skutkuje sytuacją, w której dokonuje się nawet sto tysięcy aborcji rocznie.

 

W pełni koresponduje z tym norma zawarta w punkcie 2273 Katechizmu Kościoła Katolickiego, cytowana również w „Wyjaśnieniu Kongregacji Doktryny Wiary o aborcji”, opublikowanym 11 lipca 2009 r. w L’Osservatore Romano, w którym przywołano następujący fragment Instrukcji Donum vitae - "Jako konsekwencję szacunku i opieki należnej dziecku, które ma się narodzić, począwszy od chwili jego poczęcia, prawo powinno przewidzieć odpowiednie sankcje karne za każde dobrowolne pogwałcenia jego praw.” Samoistną winę matki, a zatem i jej odrębną od wpływów otoczenia odpowiedzialność za zadanie śmierci dziecku poprzez poddanie go aborcji, dostrzega także encyklika św. Jana Pawła II Evangelium vitae, która wskazuje w punkcie 58, że „słaba i bezbronna” istota ludzka „jest całkowicie powierzona trosce i opiece tej, która nosi ją w łonie. Ale czasem to właśnie ona, matka, podejmuje decyzję i domaga się zabójstwa tej istoty, a nawet sama je powoduje.” Evangelium Vitae podkreśla (punkt 59) współudział innych osób w podjęciu decyzji o zabiciu dziecka, jednak zwraca wagę, że ich udział jest akcesoryjny wobec decyzji matki - „Decyzję o zabójstwie dziecka jeszcze nienarodzonego podejmuje często nie tylko matka, ale inne jeszcze osoby.”

 

Ustawowe zagwarantowanie bezkarności wyklucza naprawcze i wychowawcze oddziaływanie kary na matkę, która doprowadza do śmierci dziecka w trakcie procedury aborcyjnej. Co więcej, błędne rozpoznanie kary jako zła, prowadzi do odebrania matce wszelkiej nadziei na zaznanie miłosierdzia. Jak bowiem wskazuje Ojciec Święty Franciszek w bulli Misericordiae vultus „Bóg przekracza sprawiedliwość miłosierdziem i przebaczeniem. To nie oznacza umniejszenia sprawiedliwości bądź uczynienia jej zbędną, wręcz przeciwnie. Ten, kto błądzi, będzie musiał ponieść karę. Tyle że to nie jest koniec, ale początek nawrócenia, ponieważ doświadcza się czułości przebaczenia. Bóg nie odrzuca sprawiedliwości. On ją włącza i przekracza w jeszcze większym wydarzeniu, w którym doświadcza się miłości, która jest fundamentem prawdziwej sprawiedliwości”.

 

Serdecznie polecamy wywiad z księdzem profesorem Tadeuszem Guzem, w których poruszamy między innymi kwestie konieczności istnienia sankcji (bezkarność jest bowiem drogą do deprawacji), koncepcji sprawiedliwości i kary jako skutków działania prawa. Ksiądz Guz odpowiada też na pytanie czym w rzeczywistości jest kara, podkreślając, że to dobro człowieka jest celem jej istnienia. Uczony mówi też o syndromie postaborcyjnym, podkreślając, że dobro sprawcy wymaga wymierzenia kary.

 



 

 
 
 
 
 
 
drukuj
 
 
 
KOMENTARZE
Nick *:
 k
Twoja opinia *:
 
wyślij opinie
..
Państwo klerów
Mam kilka pytań. Czy nie jest powiedziane ze tylko Bóg może nas sądzić? Czy nie dał On nam wolnej woli? Czy Bóg nie jest miłosierny? Dlaczego pieniądze zbierane w kościele na tacy nie są przeznaczane matkom, które urodziły chore dziecko tylko muszą one ledwo wiązać koniec z końcem i żebrać w polsacie o każdy grosz. Czy kościół da pieniądze na postawienie nowych więzień dla kobiet, które nie doniosły ciązy i będzie płacił za ich utrzymanie? Bo jeśli nie pieniądze na to pojdą z budrzetu, który tego nie uciągnie. Dlaczego kościół wtraca się w sprawy medyczne? Czy medycyna i kościół nie są zupełnie odrębnymi instytucjami? W takim razie nie powinno się zakazać przeszczepów serca? Może najlepiej w ogóle zamknąć wszystkie szpitale bo przecież BÓG zadecydował o smierci człowieka, a lekarze o niego walczą. Od kiedy księza są sędziami i mowią kogo nalezy karać a kogo nie. Najlepiej zajrzyjcie w głąb swojego sumienia, bo wierzących jest coraz mniej, a nie coraz wiecej.
Beata
Mam dwa pytania. Pierwsze Czy tylko Bóg nie może nas sądzić? Czy Bóg nie dał nam wolnej woli?
..
NAJNOWSZE FILMY
 


 


 


 


 
..
1
2
3
4
... 
81
 
 
baner
..
ZOBACZ RÓWNIEŻ
 
...

Copyright 2017 by
INSTYTUT EDUKACJI SPOŁECZNEJ I RELIGIJNEJ
IM. KS. PIOTRA SKARGI

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Fundacji Instytutu Edukacji Społecznej i Religijnej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.