DZIŚ JEST:   22   LISTOPADA   2017 r.

Św. Cecylii, męczennicy
Św. Sawy
 
 
 
 

Schyłek „Białej Rosji” w Paryżu. Co się dzieje z potomkami uciekinierów?

Schyłek „Białej Rosji” w Paryżu. Co się dzieje z potomkami uciekinierów?
Świątynia p.w. Aleksandra Newskiego w Paryżu, fot. Wikimedia

Na 100-lecie rocznicy rosyjskiej rewolucji, francuskie media zajęły się sytuacją w środowisku emigracyjnej „Białej Rosji”. Po rewolucji bolszewickiej nad Sekwanę trafiło około 400 tys. uciekinierów z Rosji. Rosyjskie restauracje i kluby wyrastały wówczas jak grzyby po deszczu, a taksówkami paryskimi powozili często oficerowie carskiej armii. Teraz to trzecie i czwarte pokolenie.

 

Dziennik „Le Figaro” opublikował reportaż z istniejącego od 1929 roku muzeum kozactwa, które mieści się w podparyskim Courbevoie.

 

Wnukowie carskich oficerów to być może ostatnie pokolenie, które wykazuje jeszcze duże przywiązanie do Rosji. Sami zaznaczają, że ich dzieci są już zbyt mocno wrosłe w życie Francji. Pytani o stosunek do Rosji Putina wykazują się ambiwalencją, ale generalnie uważają, że „sprawy idą w dobrym kierunku”. Chwalą odrodzenie Cerkwi, czy odbudowę zabytków prawosławia, ale krytykują obecność mauzoleum Lenica na Placu Czerwonym, czy widok popiersi „wodzów rewolucji” na Kremlu. Potomkowie emigrantów mówią jednak o potrzebie „pragmatyzmu” w relacjach z Moskwą.

 

Putin wykonał w kierunku emigracji rosyjskiej kilka gestów, ale z pewnością b. oficerowi KGB bliżej do tradycji komunistycznych niż „białej” emigracji. W 2008 roku odwiedził muzeum kozactwa osobiście i zostawił tu nawet czek na 100 tys. euro. Zaufanie do Rosji Putina jest jednak ograniczone. Świadczy o tym także podział wewnątrz rosyjskiej Cerkwi. Emigracja ma swoją świątynię p.w. Aleksandra Newskiego w Paryżu na rue Daru, którą prawosławni przejęli jeszcze w 1861 roku.

 

Tutaj odbywają się arystokratyczne śluby, ważne dla emigracji wydarzenia. Kościół ten należy nadal do Cerkwi niezależnej od patriarchatu moskiewskiego. Patriarchat w Moskwie ma od 2010 roku wielką katedrę św. Trójcy po drugiej stronie Sekwany, zbudowaną w pobliżu wieży Eiffla za pieniądze z Rosji. W październiku tego roku, na 100-lecie rewolucji, na rue Daru odbyło się jednak modlitewne spotkanie za „ofiary wojny domowej”, na które przybyli też duchowni z drugiej strony Sekwany.

 

Czas robi jednak swoje i „biała” emigracja przestała już być siłą polityczną. Dobrze zintegrowane młode pokolenia zachowują sentyment do Rosji, ale często czują się już Francuzami. Wiele prężnych jeszcze po II wojnie organizacji emigracyjnych obumarło. Pojawiła się za to fala chętnie osiedlających się we Francji „nowych Rosjan”, którzy są już jednak zjawiskiem zupełnie innym i z potomkami dawnych emigrantów nie mają wiele wspólnego.

 

Bilans 100-lecia emigracji rosyjskiej jest dość ograniczony. Po koślawym upadku komunizmu nie odegrała ona dużej roli w transformacji tego kraju, a w Moskwie nadal widać więcej wpływów słusznie minionego ustroju. Adaptację wielkoruskiego szowinizmu przez Putina trudno bowiem uznać za „wkład” emigracji. Zresztą życie polityczne rosyjskich emigrantów było przez lata znacznie bardziej zróżnicowane i bogatsze, niż ma to obecnie miejsce w samej Rosji.

 

 

Bogdan Dobosz


DATA: 2017-11-14 14:48
 
 
Podziel się:  
 
 
 
drukuj
 
 
 
DOBRY TEKST
0
 
 
 
Skomentuj arytukuł
Nick *:
Twoja opinia *:
wyślij opinie
Regulamin forum portalu PCh24.pl.
Kliknij aby przeczytać

Regulamin forum portalu PCh24.pl:

1) Na forum nie wolno umieszczać komentarzy które:

- promują zachowania dewiacyjne, sprzeczne z prawem naturalnym;

- obrażają wiarę katolicką i Kościół katolicki;

- zawierają wulgaryzmy (art. 3 Ustawy o języku polskim z dnia 7 października 1999r.);

- zawierają informacje obarczające niesprawdzonymi zarzutami inne osoby (art. 23 Kodeksu cywilnego);

- przyczyniają się do łamania praw autorskich (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994r.);

- zawierają linki i adresy do stron WWW, dane osobowe, teleadresowe lub adresy mailowe

- są reklamami lub spamem (nie mają nic wspólnego z komentowanym artykułem)

- są bezpośrednimi, brutalnymi atakami na interlokutorów lub nawołują do agresji wobec nich

- są niestosowne w kontekście informacji o śmierci osoby publicznej bądź prywatnej

- zawierają uwagi skierowane do redakcji PCh24.pl. (za te ostatnie jesteśmy bardzo wdzięczni, prosimy jednak o kontakt mailowy, tylko wówczas mamy bowiem pewność, że trafią one do osób odpowiedzialnych za treść serwisu).

2) Wszystkie komentarze naruszające pkt. 1 niniejszego Regulaminu będą usuwane przez moderatora

 

 
Top Komentowane
 
1
1
1
1
1
 

Nie ma go na naszym portalu?
Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
REKLAMA
 
 
Święta Rita
Ojciec Pio
Święty Maksymilian
Fatima - orędzie tragedii czy nadziei
Różaniec - ratunek dla świata
 
 

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Fundacji Instytutu Edukacji Społecznej i Religijnej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.

 

Copyright 2017 by
INSTYTUT EDUKACJI SPOŁECZNEJ I RELIGIJNEJ
IM. KS. PIOTRA SKARGI