DZISIAJ JEST
SOBOTA 23 WRZEŚNIA
Św. Ojca Pio z Pietrelciny
Św. Tekli, męczennicy
Św. Ojca Pio z Pietrelciny
Św. Tekli, męczennicy
Imieniny obchodzą:
Pius, Bogusław, Tekla
 
 
PRAWA STRONA INTERNETU
wyszukiwarka
 
 
 
 
 

Relikwie Świętego Krzyża

Data publikacji: 2017-09-14 05:00
Data aktualizacji: 2017-09-14 10:51:00
Relikwie Świętego Krzyża

Do XVII wieku to Święty Krzyż pełnił rolę polskiego sanktuarium, podobnie jak obecnie Jasna Góra. Co świadczy o tym, że relikwie Krzyża na Świętym Krzyżu są prawdziwe? I jakie relikwie Krzyża pozostały dziś na świecie?


Na Święty Krzyż można dotrzeć tę samą drogą, którą kiedyś pielgrzymowali królowie. Władysław Jagiełło przybywał tu przed każdą wojenną wyprawą, a przed walką z Krzyżakami w 1410 r. wchodził na Święty Krzyż dwukrotnie i przez cały dzień modlił się i rozdawał jałmużnę.

 

Śmiało można powiedzieć, że zwycięstwo pod Grunwaldem zaczęło się od tego najstarszego, a w średniowieczu także najważniejszego sanktuarium w Polsce – mówi Dariusz Malajka, rektor bazyliki na Świętym Krzyżu.

 

Droga, którą wchodził Król prowadzi z Nowej Słupi i nazywa się Drogą Królewską.

 

Najstarsze fragmenty  barokowo-klasycystycznego sanktuarium pochodzą ze średniowiecza, najnowsze z XVII-wieku. Do głównej świątyni, od lewej strony, przylega, zbudowany na planie prostokąta klasztor. A w nim – barokowa kaplica Oleśnickich ze świętymi relikwiami.


 

Stan relikwii

Cząstki pochodzą z sosny czarnej – stwierdził badający je w 2002 r. prof. Wojciech Kurpik z Wydziału Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki przy Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Z tego samego gatunku drzewa wykonano krzyż, na którym skonał Jezus. Mimo upływu wieków i obecności bakterii (relikwię dawano dawniej do ucałowania bez żadnej osłony) relikwie nie uległy procesom rozkładu. Pod mikroskopem widać szczegóły anatomiczne, a nawet przyrost roczny, co bardzo rzadko się zdarza w tak wiekowym drewnie.

 

Relikwie znajdują się w relikwiarzu z XVII w.  w kształcie krzyża z podwójnymi ramionami i błogosławi nim wiernych. Futerał mieści w  swoim wnętrzu miniaturowe pergaminowe dokumenty, które informują o uprzednich otwarciach: w 1928 i 1957 r. oraz dokumenty potwierdzające autentyczność relikwii.

 

Pochodzenie

Można w prostej linii odtworzyć, w jaki sposób trafiły do Polski. Gdy św. Helena w IV w. odnalazła krzyż Chrystusa w Jerozolimie, cząstki, które były najbardziej zakrwawione ofiarowała swojemu synowi – cesarzowi Konstantynowi. Konstantyn wręczył je papieżowi Sylwestrowi I i odtąd do początków XI w. papieże nosili je na piersiach.


Wówczas Sylwester II podarował relikwie wraz z insygniami władzy królewskiej, władcy Węgier Stefanowi I. Z Węgier syn św. Stefana – św. Emeryk przywiózł je do Polski. Klarowne i przejrzyste informacje, dotyczące przekazywania relikwii, poświadczają ich autentyczność.


 

Krzyż z Golgoty

Pozostaje pytanie: co świadczy o tym, że relikwie znalezione przez św. Helenę były prawdziwe? Do ciekawych informacji dotarł niedawno red. Grzegorz Górny, autor książki „Świadkowie Tajemnicy. Śledztwo w sprawie relikwii Chrystusowych”.


Według legendy Helena miała odróżnić krzyż Chrystusa od pozostałych znalezionych krzyży, dzięki uzdrowieniu, jakie dokonało się po przyłożeniu krzyża do chorej. Natomiast św. Ambroży i św. Jan Chryzostom  twierdzą, że zidentyfikowała go za pomocą znajdującej się na nim tabliczki z dowodem winy, tzw. Titulus Damnationis.

 

Lewa połowa tabliczki, którą Helena zostawiła w Jerozolimie, zginęła  w 614 r., podczas najazdu Persów. Prawa połowa, którą zabrała do Rzymu i przechowywała w swoim pałacu, zachowała się do dziś – w znajdującej się na tym miejscu bazylice Santa Croce di Gerusalemme.


 

Tabliczka w 1997 r. została przebadana przez botaników, archeologów i paleografów –  informuje Grzegorz Górny. Napis został przeanalizowany przez trzy niezależne od siebie grupy paleografów antycznych, specjalizujących się w odczytywaniu pisma hebrajskiego, greckiego i łacińskiego. Dominowali wśród nich naukowcy z uniwersytetów w Izraelu.


Wnioski z badań są następujące: napis na tabliczce powstał w I w. ne.  na terenie Ziemi Świętej. Naukowcy wykluczyli możliwość jakiegokolwiek późniejszego fałszerstwa.

 

– Wszystkie dowody wskazują na to, że Titulus Damnationis jest autentyczny, a w związku z tym autentyczny musi być krzyż, do którego tabliczka została przybita – konkluduje Grzegorz Górny.

 

Fakty, ustne i spisane przekazy dotyczące pochodzenia świętokrzyskiego przedmiotu kultu oraz dokumenty, poświadczające, że nikt poza specjalnymi komisjami nie otwierał futerału (a więc nie mógł zamienić zawartości), dają nam jednoznacznie do zrozumienia także to, że relikwie na Świętym Krzyżu są prawdziwe.





 Zaledwie jedna belka

Niekiedy do naszych uszu dochodzą „informacje”, że z relikwii krzyża świętego można by zrobić statek tak jest ich dużo… Nic bardziej mylnego: to tylko złośliwa plotka, stworzona i powtarzana od czasów powstania protestantyzmu. Naukowcy policzyli wszystkie znajdujące się na świecie relikwie. Stwierdzili, że mimo że jest ich bardzo dużo, można z nich złożyć zaledwie niecałą belkę krzyża. Są to bowiem drobne fragmenty krzyża: drzazgi i szczapki.

 

Co do ich prawdziwości, to dzielenie drzewa krzyża rozpoczęło się wcześnie, bo w IV i V w. Trzy największe fragmenty znalazły się w Rzymie, Jerozolimie i Konstantynopolu, zgodnie z decyzją św. Heleny. Od nich odłamywano mniejsze cząstki. Zdarzało się, że robiono to nielegalnie: np. pielgrzymi odgryzali fragmencik podczas całowania. Stąd pewni możemy być tych fragmentów, których dokumentacją historyczną dysponujemy ( np. papieskim certyfikatem, że dana partykuła została oderwana od autentycznej części) i wiemy, że jest wykonana z sosny czarnej. W ten sposób spośród certyfikowanych relikwii łatwo możemy wyróżnić te, które są prawdziwe.

 

 

Dorota Niedźwiecka

Fot. Dorota i Andrzej Niedźwieccy 

 

 

Tekst powstał na podstawie książki o. Jana Jastrzębskiego: Klasztor św. Krzyża na Łyśćcu”, Kielce; Jarosława Swajdo: „Świętokrzyskie. Przewodnik”, Olszanica 2008 i artykułów Grzegorza Górnego, autora książki „Świadkowie Tajemnicy”.





 
baner
 
 
 
 
 
drukuj
 
 
 

KOMENTARZE
Nick *:
 k
Twoja opinia *:
 
wyślij opinie

Regulamin forum portalu PCh24.pl:

1) Na forum nie wolno umieszczać komentarzy które:

- promują zachowania dewiacyjne, sprzeczne z prawem naturalnym;

- obrażają wiarę katolicką i Kościół katolicki;

- zawierają wulgaryzmy (art. 3 Ustawy o języku polskim z dnia 7 października 1999r.);

- zawierają informacje obarczające niesprawdzonymi zarzutami inne osoby (art. 23 Kodeksu cywilnego);

- przyczyniają się do łamania praw autorskich (Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994r.);

- zawierają linki i adresy do stron WWW, dane osobowe, teleadresowe lub adresy mailowe

- są reklamami lub spamem (nie mają nic wspólnego z komentowanym artykułem)

- są bezpośrednimi, brutalnymi atakami na interlokutorów lub nawołują do agresji wobec nich

- są niestosowne w kontekście informacji o śmierci osoby publicznej bądź prywatnej

- zawierają uwagi skierowane do redakcji PCh24.pl. (za te ostatnie jesteśmy bardzo wdzięczni, prosimy jednak o kontakt mailowy, tylko wówczas mamy bowiem pewność, że trafią one do osób odpowiedzialnych za treść serwisu).

2) Wszystkie komentarze naruszające pkt. 1 niniejszego Regulaminu będą usuwane przez moderatora

..
agricola
To nie koniec. O rzut beretem od Św. Krzyża w Grzegorzowicach stoi romański kościółek w formie rotundy pod wezwaniem Św. Jana Chrzciciela, przypuszczalnie jedno z baptysteriów zachowanych w Polsce, być może starsze od Klasztoru Świętokrzyskiego. Prócz kilku relikwiarzy ze szczątkami świętych znajdują się tam też relikwie Drzewa Krzyża Świętego.
agricola
Niewielu wie, że 30 km na wschód od klasztoru Świętego Krzyża w dawnej mieścinie Denkowie w kościele Św. Stanisława Biskupa i Męczennika również znajdują się relikwie Świętego Krzyża.
Stormer
Titulus Damnationis autentyczny? Co z oficjalnymi badaniami z 2002?
..
 
..
..
INFORMUJ
Wiesz o ważnym wydarzeniu?
Nie ma go na naszym portalu? Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
..
 
...

Copyright 2017 by
INSTYTUT EDUKACJI SPOŁECZNEJ I RELIGIJNEJ
IM. KS. PIOTRA SKARGI

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Fundacji Instytutu Edukacji Społecznej i Religijnej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres kontakt@pch24.pl. Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.