DZISIAJ JEST
ŚRODA 20 WRZEŚNIA
Św. Andrzeja Kim Taegon
Św. Pawła Chong Hasang
Św. Andrzeja Kim Taegon
Św. Pawła Chong Hasang
Imieniny obchodzą:
Eustachy, Faustyna, Filipina
 
 
PRAWA STRONA INTERNETU
wyszukiwarka
 
 
 
 
 
Polonia Christiana nr 57       ŚWIAT
Guido Vignelli

Kryzys czy zmierzch Unii Europejskiej?

Kryzys czy zmierzch Unii Europejskiej?

Sześćdziesiąt lat temu, na mocy traktatu rzymskiego, powstała Europejska Wspólnota Gospodarcza – pierwszy krok na drodze do coraz pełniejszego jednoczenia Europy. Sześćdziesiąta rocznica tegoż aktu każe się poważnie zastanowić, czy obecna Unia Europejska przeżywa jedynie chwilowy kryzys, czy też jej przeznaczeniem jest ostateczny upadek.

 

Europeizm miał na celu stworzenie Europy zjednoczonej i wolnej, w której kraje członkowskie zrezygnowałyby z suwerenności nie tylko walutowej, ale też terytorialnej. Marzeniem była Europa‑świat – wieloetniczny, wielokulturowy i wieloreligijny kontynent zdolny przyjąć i zintegrować nie tylko osoby i produkty, ale również wszystkie obce narody, najbardziej nawet kontrastujące z europejską historią, religią i prawem.

Zamiast tego ów globalistyczny program wywołał niepewność i brak bezpieczeństwa, co z kolei wzbudza społeczne konflikty i polityczne podziały pomiędzy członkami Unii. Nawet ekonomiczne argumenty europeizmu, które przekonały wielu eurosceptyków do zaakceptowania go (choć nie bez zastrzeżeń), chwieją się pod ciosami kryzysu finansowego.

 

Rosnący brak powszechnej akceptacji procesu integracji europejskiej przejawia się nie tylko w nieuczestniczeniu w wyborach do parlamentu europejskiego, ale też w sukcesach partii eurosceptycznych oraz w kontestacji eurokracji i groźbie oderwania od Unii innych krajów, oprócz Wielkiej Brytanii. Niektóre kraje członkowskie coraz częściej stawiają własne wymagania narodowe ponad unijnymi, ponieważ postrzegają Parlament Europejski, Komisję Europejską i Radę Europy jako obcych natrętów.

 

 

Co jest przyczyną porażki europeizmu?

Pośród wielu przyczyn łatwej do przewidzenia porażki europeizmu najważniejszą nie jest narzucony system ekonomiczny, lecz metoda wykorzystana do jednoczenia Europy oraz jej „zawartość kulturowa”.

Jednoczeniu Europy powinno bowiem towarzyszyć harmonizowanie różnic podporządkowane obiektywnemu i nadrzędnemu wspólnemu dobru europejskiemu. Należało mianowicie zachować jedność w kwestiach zasadniczych, czyli w celach: misji religijnej, filozoficznej i cywilizacyjnej kontynentu, przy jednoczesnym sprzyjaniu odrębności w kwestiach dodatkowych, czyli w środkach: na przykład instytucjach politycznych, społecznych i ekonomicznych państw członkowskich.

 

Projekt wspólnej Europy zrealizowano jednak na odwrót: narzucając unifikację tego, co dodatkowe (waluty, finansów, podatków i administracji), a podział – w tym, co zasadnicze (religii, filozofii i prawie). Pod pretekstem urojonej „solidarności europejskiej” narzucono oligarchiczną i scentralizowaną władzę w celu ujednolicenia różnic politycznych i społecznych. Jest to więc program wywrotowy – program iście „jakobiński”, w sensie rozumianym przez wielkiego socjologa Augustina Cohina, który odsłonił totalitarny mechanizm rewolucji francuskiej na kartach swego dzieła La révolution et la libre pensée.

 

Co się tyczy „zawartości kulturowej” zjednoczonej Europy, to polega ona na humanistycznym modelu współczesnej cywilizacji. Model ten żywi się ogólnikowymi pojęciami wyrażającymi typowe współczesne idolatrie: człowieka, pokoju, solidarności, postępu i środowiska. Jak zauważył Ettore Gottardi Tedeschi, były prezes Banku Watykańskiego, Unia Europejska opiera się na czynnikach typowych dla sekularyzacji – mianowicie: kulturowym relatywizmie, moralnym permisywizmie, politycznym laicyzmie, regresyjnej ekologii i przyjmowaniu imigrantów w swoistym procesie wymiany ludów.

Powyższy tekst jest tylko FRAGMENTEM artykułu opublikowanego w magazynie "Polonia Christiana".

zamów e-wydanie   zamów wydanie papierowe
 
 
 
 
 
 
drukuj
 
 
 

KOMENTARZE
Nick *:
 k
Twoja opinia *:
 
wyślij opinie
..
..
 
..
INFORMUJ
Wiesz o ważnym wydarzeniu?
Nie ma go na naszym portalu? Napisz! Krótkie komentarze lub felietony - opublikujemy je na Pch24.pl
 
 
...

Copyright 2017 by
INSTYTUT EDUKACJI SPOŁECZNEJ I RELIGIJNEJ
IM. KS. PIOTRA SKARGI

Żaden utwór zamieszczony w Portalu pch24.pl (www.pch24.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody Fundacji Instytutu Edukacji Społecznej i Religijnej im. Ks. Piotra Skargi z siedzibą w Krakowie (Wydawca). Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody Wydawcy jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres [email protected] Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (PCh24.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Zgoda nie obejmuje ilustracji do tekstów. Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.